ಯುವ ಪೀಠಾಧಿಪತಿ, ಮಹತ್ತರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ನಮಗಿರಬೇಕಾದ ಸಹಾನುಭೂತಿ

ಪರ್ಯಾಯ ಪೀಠಾಧಿಪತಿ ಶೀರೂರು ಮಠಾಧೀಶ ಶ್ರೀ ವೇದವರ್ಧನತೀರ್ಥರನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ನಮಗೆ ಮೊದಲು ಕಾಣುವುದು ಅವರ ಪೀಠ, ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ, ಪೂಜಾ ವಿಧಿ- ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲಿರುವ ಅಪಾರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಆದರೆ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇಂಥ ಮಹತ್ತರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ!

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವಕರು ಕಾಲೇಜು ಜೀವನ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಪ್ರವಾಸ, ಮೊಬೈಲ್, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ, ಮನರಂಜನೆ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಸುಖ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ, ಶ್ರೀ ವೇದವರ್ಧನತೀರ್ಥರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಜೀವನವೇ ಬೇರೆ. ಅದು ಶಿಸ್ತು, ತ್ಯಾಗ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧ್ಯಯನ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಪರಂಪರೆಯ ಸೇವೆಯ ಜೀವನ.

ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯಾಗುವುದು ಕೇವಲ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯತೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವ ಸ್ಥಾನವಲ್ಲ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಬರುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಡೆ ಗಮನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೂಜಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜನರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಇಂದಿನ ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ಒಂದು ಘಟನೆ ಕೂಡಾ ವೀಡಿಯೊ ಆಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ತಲುಪಿ, ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಣ್ಣಿನ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಘಟನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಇಂಥ ಘಟನೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಸಹಜ. ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನಾವು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದು ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಬೇರೆ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಯುವ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಖಂಡಿಸುವುದು ಬೇರೆ.

ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಘಟನೆ ಅವರ ಭಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಅಥವಾ ಪರಂಪರೆಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಠಿಣವಾದ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವ ಮೊದಲು, ಈ ಯುವ ಪೀಠಾಧಿಪತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸೋಣ.

ಇಂದಿನ ಎಷ್ಟು ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಖಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಂಥ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಯುವಕರು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಸ್ತು, ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ತಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಮನಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಾದರೂ ನೂರಾರು ಜನರು ಟೀಕಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ?

ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂಥ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವುದೇ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ. ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ದಿನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ, ಪೂಜಾ ವಿಧಾನಗಳ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿರಿಯರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಮೇಲೂ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದೆ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪು ಅಥವಾ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಘಟನೆಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು.

ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರಚನಾತ್ಮಕ ಟೀಕೆಗೆ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕೆಂಬ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಲೇ ಕೆಲವರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಟೀಕೆ ಸಮತೋಲನದಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಬೇಕು.

'ಈ ಘಟನೆ ನಡೆಯಬಾರದಿತ್ತು. ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಮುಂದೆ ಹೀಗಾಗದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ. ಆದರೆ, ಆ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಭಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.

ಮೊದಲನೆಯದು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಬಹುದು.

ಶ್ರೀ ವೇದವರ್ಧನತೀರ್ಥರು ತಮ್ಮ ತಲೆಮಾರಿನ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಯುವಕರು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂಥ ಅಪಾರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ನೀಡಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸನ್ನೂ ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಅವರೂ ಅನುಭವದಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಪಕ್ವರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮುದಾಯದ ಶಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಅದರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಗೌರವದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಾದಾಗ ಆ ಸಮುದಾಯ ತೋರಿಸುವ ವಿವೇಕ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ. ಬಿದ್ದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಬಹುದು.

ಮುಂದೆ ಇಂಥ ಘಟನೆ ನಡೆಯದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬಹುದು. ಘಟನೆಯಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಆಡಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಘಟನೆ ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗದೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಸಂದರ್ಭವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡೋಣ. ನಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರಿಂದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸೋಣ.

ಆದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಕಠಿಣವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತ್ಯಾಗವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಭಕ್ತಿ ಬೇಕು.

ಪರಂಪರೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಕು. ಜವಾಬ್ದಾರಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಬೇಕು.

ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಮಹತ್ತರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಯುವ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯೂ ಬೇಕು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಶ್ರೀ ವೇದವರ್ಧನತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಹತ್ತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕರುಣಿಸಲಿ.

✍️ಡಾ. ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಉಡುಪಿ, ಬೆಂಗಳೂರು